تنها تو را دارم و این تمام سهم من ازاین

 منزل ممکن است

 میگویند وقتی مصیبت ماه از حد تاریکترین

 شب بی باور بگذرد

 دیگر...

              هیچ ستاره ای بر مزار

 سپیده دم گریه نخواهد کرد

 دروغ میگویند من صدای پای تو را میشناسم

 عطر آلود به آواز

 روز را میشناسم

 پس پندار پرده پوش هنوز میشناسم بگذار

 مصیبت ماه از حد هر

 ظلمتی که میخواهد بگذرد

 تا تو تمام سهم من از این منزل ممکن کوه و

 جاده و دریا چیست

 دریا

 و دشنام کلمه کدام

است

 دوستت دارم همچون باران تشنه به نی به

 بوی  خاک وعیش دی

 خو شا به عین وخوشا به شین و خوشابه قاف

                     عشق